| یا لطیف
جبهه و عهد و وفا یادش بخیر...
نامه ای از زمین به آسمان:
در بی نشانی آمده ام،در بی بهانگی،تنهایی،عطش آمده ام به دنبال آنکه بی حضورییم را در
حضورش معنا کنم.آمده ام تا بی نشانی ام را در بی نشانی شهدای گمنام معنا کنم.آمده ام تا در
کوچه پس کوچه های رهایی ،رها شوم از آنچه وجودو در ماورایش تعلق پذیرفت.آمده ام تا در
لابلای گم شده ها،پیدائیم را به تولد نشینم.آمده ام،آمده ام با کوله باری از تنهایی و حس رها
شدن.آمده ام با بغضی از سالهای به تاریخ رفته!آری، آمده ام تا بیابم سبکبالانی را که ،زمین
می خوردند،آسمان می شکست،به هوا که می رفتند زمینیان غبطه می خوردند.آنان که کوهها بر
گامهایشان به سجده می نشستند و اشکهای آسمان بر سجودشان دم فرو می بست،آنان که در
مکتب یکی شدن،جز به پرواز نیاموختند و در هل هله ی زمینیان آسمانی شدند.مردان آسمانی
شده در دل زمین!در دل خاک!کجایند قافله سالاران جبهه های عشق و صفا،عهد و وفا!
نوشته شده توسط بسیجی گمنام
| 
